Forum
To miejsce stworzone dla osób z niepełnosprawnościami, ich rodzin i opiekunów.
Tutaj znajdziesz wsparcie, potrzebne informacje i ludzi, którzy naprawdę rozumieją Twoją
sytuację. Serce portalu to Forum tematyczne.
Na forum możesz:
- kliknąć w link z nazwą niepełnosprawności,
- czytać porady i doświadczenia innych,
- zakładać własne tematy i zadawać pytania,
- rozmawiać z osobami, które mają podobne problemy.
Dzięki temu szybko trafisz do treści, które są dla Ciebie ważne – bez przeszukiwania setek
przypadkowych wpisów. PIDON powstał po to, aby łączyć, wspierać i pomagać.
Tutaj nikt nie zostaje sam.
historie sukcesu osób z niepełnosprawnościami ,inspirujące osoby z niepełnosprawnościami
Cytat z Joanna data 12 sierpnia 2026, 14:21Witam serdecznie.
Chciałam zachęcić do spojrzenia na niepełnosprawność przez pryzmat nie ograniczeń ,ale zasobów.
Mówiąc inaczej każdy z nas ma wielką siłę i talenty bez względu na to czy ktoś jest niepełnosprawny czy nie.
Często ludzie myślą, że osoba z niepełnosprawnością czegoś nie potrafi. To błąd. Warto patrzeć na to, co potrafisz i jakie masz supermoce.
Na pewno osoby z niepełnosprawnościami mają trudniejszą drogę do pokonania .Każdego dnia mierzą się z przeciwnościami losu, a to buduje wielką siłę .Patrzmy na to jak można zmienić myślenie pokazując możliwości osób z niepełnosprawnościami. Wiem ,że to brzmi górnolotnie, ale dlatego trzeba może mówić i pokazywać historie ,w których osoby z niepełnosprawnościami odnoszą sukcesy podobnie jak wszyscy inni.
Czy ograniczenia fizyczne, intelektualne, czy zmysłowe mogą być siłą napędową, która pozwala osobom niepełnosprawnym osiągać niezwykłe sukcesy?
Mamy wiele przykładów osób "sprawnych inaczej", które odniosły sukces, sportowców, naukowców,aktorów,muzyków itd.
Dlatego w tym miejscu chciałabym umieszczać sylwetki takich osób,tych bardziej znanych i tych cichych bohaterów dnia codziennego.Oczywiście każdy może tutaj umieszczać takie historie ze swojego otoczenia .
Jako,że temat rozpoczęłam w miejscu poświęconym osobom w spektrum autyzmu to zaczniemy od chyba najbardziej znanej kobiety w spektrum autyzmu.
Temple Grandin ,bo o niej mowa ,od urodzenia była wyjątkowa. Miała bardzo dobrą pamięć do szczegółów. Potrafiła zapamiętać każdy szczegół, który zobaczyła. Została zdiagnozowana już w wieku 2lat i dzięki wsparciu mamy pokonywała trudności. Mama Temple Grandin walczyła o normalny rozwój córki o terapię i edukację intelektualną . Dzięki temu,pomimo typowego dla autyzmu lęku przed hałasem i zmianami , Temple Grandin nie tylko nauczyła się mówić, ale zdobyła wykształcenie i tytuł profesora na Uniwersytecie Kolorado. Kocha zwierzęta i właśnie dzięki autyzmowi lepiej je rozumie. Odkryła,że krowy uspokajają się w specjalnych urządzeniach i zbudowała własną ‘’maszynę do przytulania”,która pomagała jej radzić sobie ze stresem. To wspaniały przykład rozwoju indywidualnego w czasach ,kiedy pojęcie autyzmu istniało już w literaturze medycznej ,ale wiedza o nim była jeszcze niewielka i błędna. Obecnie Temple Grandin ma 78lat.
Polecam film biograficzny „Temple Grandin” z 2010r
Witam serdecznie.
Chciałam zachęcić do spojrzenia na niepełnosprawność przez pryzmat nie ograniczeń ,ale zasobów.
Mówiąc inaczej każdy z nas ma wielką siłę i talenty bez względu na to czy ktoś jest niepełnosprawny czy nie.
Często ludzie myślą, że osoba z niepełnosprawnością czegoś nie potrafi. To błąd. Warto patrzeć na to, co potrafisz i jakie masz supermoce.
Na pewno osoby z niepełnosprawnościami mają trudniejszą drogę do pokonania .Każdego dnia mierzą się z przeciwnościami losu, a to buduje wielką siłę .Patrzmy na to jak można zmienić myślenie pokazując możliwości osób z niepełnosprawnościami. Wiem ,że to brzmi górnolotnie, ale dlatego trzeba może mówić i pokazywać historie ,w których osoby z niepełnosprawnościami odnoszą sukcesy podobnie jak wszyscy inni.
Czy ograniczenia fizyczne, intelektualne, czy zmysłowe mogą być siłą napędową, która pozwala osobom niepełnosprawnym osiągać niezwykłe sukcesy?
Mamy wiele przykładów osób "sprawnych inaczej", które odniosły sukces, sportowców, naukowców,aktorów,muzyków itd.
Dlatego w tym miejscu chciałabym umieszczać sylwetki takich osób,tych bardziej znanych i tych cichych bohaterów dnia codziennego.Oczywiście każdy może tutaj umieszczać takie historie ze swojego otoczenia .
Jako,że temat rozpoczęłam w miejscu poświęconym osobom w spektrum autyzmu to zaczniemy od chyba najbardziej znanej kobiety w spektrum autyzmu.
Temple Grandin ,bo o niej mowa ,od urodzenia była wyjątkowa. Miała bardzo dobrą pamięć do szczegółów. Potrafiła zapamiętać każdy szczegół, który zobaczyła. Została zdiagnozowana już w wieku 2lat i dzięki wsparciu mamy pokonywała trudności. Mama Temple Grandin walczyła o normalny rozwój córki o terapię i edukację intelektualną . Dzięki temu,pomimo typowego dla autyzmu lęku przed hałasem i zmianami , Temple Grandin nie tylko nauczyła się mówić, ale zdobyła wykształcenie i tytuł profesora na Uniwersytecie Kolorado. Kocha zwierzęta i właśnie dzięki autyzmowi lepiej je rozumie. Odkryła,że krowy uspokajają się w specjalnych urządzeniach i zbudowała własną ‘’maszynę do przytulania”,która pomagała jej radzić sobie ze stresem. To wspaniały przykład rozwoju indywidualnego w czasach ,kiedy pojęcie autyzmu istniało już w literaturze medycznej ,ale wiedza o nim była jeszcze niewielka i błędna. Obecnie Temple Grandin ma 78lat.
Polecam film biograficzny „Temple Grandin” z 2010r
Cytat z AGA26 data 12 sierpnia 2026, 19:02Ja mam kuzyna mieszkańca Stargardu, który z dnia na dzień stał się osobą niepełnosprawną. W wyniku udaru mózgu w wieku 29lat stracił niemal wszystko. Początkowo był pełen wiary, że szybko wróci do zdrowia i odzyska pełną sprawność bo przecież był wysportowanym młodym człowiekiem. Niestety w trakcie rehabilitacji w krótkim czasie doszło do kolejnego udaru, po którym zatracił wiarę w "lepsze jutro"( leżąc na szpitalnym łóżku próbował się zabić zwalając na siebie szpitalny monitor, który na szczęście był solidnie zamocowany). Proces rehabilitacji niestety zaczął się wydłużać, na dodatek w wyniku upadku doszło u niego do uszkodzenia kręgosłupa i niezbędna była kolejna operacja. Brak szybkiego powrotu do zdrowia spowodował , że na raz stracił dobrze prosperującą firmę budowlaną której był współwłaścicielem, żonę, nowe mieszkanie a nawet psa, który był jego bezinteresownym przyjacielem. Na szczęście mógł liczyć na pomoc rodziców, którzy stali się jego "aniołami stróżami" ( mama całe noce czuwała przy nim). Po powrocie do domu ( niestety nie swojego tylko rodziców) jego stan psychiczny pogarszał się. Wówczas jego rodzice zaczęli szukać w internecie informacji w jaki mu pomóc by nie popadł w całkowitą depresję. Zaczęli codziennie puszczać mu audycje mówców motywacyjnych, którzy tak jak on byli niepełnosprawni a jednak szczęśliwi. Gdy stan zdrowia pozwolił pojechał nawet do Poznania na konferencję gdzie poznał Nicka Vujicic ( osobę która urodziła się bez rąk i nóg a jednak prowadzi normalne życie jak każdy pełnosprawny : ma pracę, żonę i czwórkę dzieci). To spotkanie odwróciło jego myślenie o 180%. Zaczął czytać książki, zgłębiać tajniki mózgu aż w końcu sam stał się motywatorem. W tej chwili w wieku 43 lat jest w związku z piękną kobietą także niepełnosprawną w wyniku wypadku samochodowego, mieszkają samodzielnie uzupełniając swoje niedyspozycje ruchowe, współpracuje z ośrodkiem w Konstancinie jako motywator oraz w tym roku wydał swoją pierwszą książkę pod tytułem : " Tacy Jesteśmy, Wszyscy Równi". Teraz czuje się szczęśliwy, spełnia się w tym co kocha i cieszy się, że żyje. Ostatnio z nim rozmawiałam i mówił, że w przyszłym roku planuje napisać koleją książkę, kontynuację pierwszej pod tytułem : Tacy Jesteśmy, Niepokonani".
Ja mam kuzyna mieszkańca Stargardu, który z dnia na dzień stał się osobą niepełnosprawną. W wyniku udaru mózgu w wieku 29lat stracił niemal wszystko. Początkowo był pełen wiary, że szybko wróci do zdrowia i odzyska pełną sprawność bo przecież był wysportowanym młodym człowiekiem. Niestety w trakcie rehabilitacji w krótkim czasie doszło do kolejnego udaru, po którym zatracił wiarę w "lepsze jutro"( leżąc na szpitalnym łóżku próbował się zabić zwalając na siebie szpitalny monitor, który na szczęście był solidnie zamocowany). Proces rehabilitacji niestety zaczął się wydłużać, na dodatek w wyniku upadku doszło u niego do uszkodzenia kręgosłupa i niezbędna była kolejna operacja. Brak szybkiego powrotu do zdrowia spowodował , że na raz stracił dobrze prosperującą firmę budowlaną której był współwłaścicielem, żonę, nowe mieszkanie a nawet psa, który był jego bezinteresownym przyjacielem. Na szczęście mógł liczyć na pomoc rodziców, którzy stali się jego "aniołami stróżami" ( mama całe noce czuwała przy nim). Po powrocie do domu ( niestety nie swojego tylko rodziców) jego stan psychiczny pogarszał się. Wówczas jego rodzice zaczęli szukać w internecie informacji w jaki mu pomóc by nie popadł w całkowitą depresję. Zaczęli codziennie puszczać mu audycje mówców motywacyjnych, którzy tak jak on byli niepełnosprawni a jednak szczęśliwi. Gdy stan zdrowia pozwolił pojechał nawet do Poznania na konferencję gdzie poznał Nicka Vujicic ( osobę która urodziła się bez rąk i nóg a jednak prowadzi normalne życie jak każdy pełnosprawny : ma pracę, żonę i czwórkę dzieci). To spotkanie odwróciło jego myślenie o 180%. Zaczął czytać książki, zgłębiać tajniki mózgu aż w końcu sam stał się motywatorem. W tej chwili w wieku 43 lat jest w związku z piękną kobietą także niepełnosprawną w wyniku wypadku samochodowego, mieszkają samodzielnie uzupełniając swoje niedyspozycje ruchowe, współpracuje z ośrodkiem w Konstancinie jako motywator oraz w tym roku wydał swoją pierwszą książkę pod tytułem : " Tacy Jesteśmy, Wszyscy Równi". Teraz czuje się szczęśliwy, spełnia się w tym co kocha i cieszy się, że żyje. Ostatnio z nim rozmawiałam i mówił, że w przyszłym roku planuje napisać koleją książkę, kontynuację pierwszej pod tytułem : Tacy Jesteśmy, Niepokonani".
Cytat z Joanna data 12 sierpnia 2026, 21:24Jestem pod wrażeniem, jakikolwiek komentarz jest zbędny ,nie spodziewałam się tak szybkiego odzewu.Niesamowita historia 🫶
Jestem pod wrażeniem, jakikolwiek komentarz jest zbędny ,nie spodziewałam się tak szybkiego odzewu.Niesamowita historia 🫶
Cytat z Tomasz data 12 sierpnia 2026, 21:31Na dodatek taka z naszej społeczności poprzez co bliższa naszemu sercu.
Na dodatek taka z naszej społeczności poprzez co bliższa naszemu sercu.